|
|
Kredyty, Kredyty mieszkaniowe, Kredyty hipoteczne
jących należności u swoich kontrahentów - dużych firm handlowych.
Zawarcie umowy factoringowej poprzedzone jest wieloma czynnościami dodatkowymi. Przykładowo umowa factoringu wierzytelności krajowych może być zawarta po analizie przez factora wiarygodności płatniczej dłużników oraz dokumentów (umów), z tytułu których powstała - lub ma powstać w przyszłości - wierzytelność. Na podstawie umowy Factorant otrzymuje kwotę wynikającą z dostarczonej faktury, pomniejszoną o odsetki dyskontowe i prowizj
z gromadzenie rezerw obowiązkowych innych banków,
- sporządzanie planu kredytowego i opracowanie założeń polityki pieniężno-kredytowej państwa, a po uzyskaniu opinii Rady ministrów, przedstawienie go Sejmowi,
- współdziałanie z Ministrem Finansów w opracowywaniu planu bilansu płatniczego.
-
1. Definicja polityki pieniężnej
Polityka pieniężna, zwana inaczej monetarną, jest częścią ekonomicznej polityki państwa. Obejmuje decyzje dotyczące kształtowania podaży pieniądza, w celu dostosowania
wnania międzyzakładowe.
Założenia planu finansowego wymagają stałego ich porównania z rzeczywiście osiągniętymi wynikami. Plany finansowe stanowią bowiem cenną bazę porównania podstawę odniesienia w analizie finansowej, stwarzając przesłanki do wyjaśniania przyczyn odchyleń od wykonania planu, co ma znaczenie zarówno w usprawnianiu działalności gospodarczej, jak i procesie planowania dotyczącym przyszłości.
Sprawozdania finansowe są częścią składową rachunkowości finansowej. Opracowywane
iepożądanym z punktu widzenia prowadzonej polityki pieniężnej. W przypadku drugiego typu, "przetargu procentowego", oferty banków muszą zawierać dodatkowo kwotowaną przez nie cenę, która determinuje stopę procentową, po jakiej następuje użyczenie środków. Różnica pomiędzy tymi dwoma rodzajami przetargów nie zawsze musi być szczególnie istotna, jako że przy przetargu typu procentowego, bank centralny i tak wyznacza pewien poziom stopy procentowej w wyniku zaakceptowania danej ceny maksymalnej (pr
pu obligacje można podzielić na:
1. długoterminowe - o terminie wykupu powyżej 5 lat,
2. średnioterminowe - o okresie zapadalności od roku do 5 lat,
3. krótkoterminowe - mające termin wykupu krótszy niż jeden rok, służące emitentowi w zasadzie wyłącznie do pozyskiwania kapitału obrotowego .
Ze względu na zastosowany tryb emisji można wyróżnić obligacje emitowane
1. W trybie publicznej subskrypcji
2. w trybie niepublicznym.
Ze względu na sposób oznaczenia obligatariusza obligacje dziel
|
